Rit 4 : Van Boury-en-Vexin naar Sancheville

Rit 4-2010 Boury-en-Vexin ~ Sancheville weergeven op een grotere kaart

In de echte Ronde van Frankrijk zouden ze dit een vlakke etappe noemen over 150 km, bij uitstek geschikt om de sprinters aan hun trekken te laten komen. Voor ons zal de pret vooral afhankelijk zijn van de heersende windrichting. Komt de wind uit het zuiden (minder waarschijnlijk) dan wordt het een ganse dag ploeteren en stoempen in de uitgestrekte en open velden; een gunstige noordelijke rugwind daarentegen brengt ons fluitend op onze bestemming.

Ook vandaag lopen de eerste kilometers door het Parc Naturel Régional du Vexin français. Na ongeveer een uur belanden we aan de Seineboorden en aan het kasteel van La Roche-Guyon, een merkwaardig bouwwerk met zowel een middeleeuwse donjon als 18de eeuwse paardenstallen. In Bonnières-sur-Seine steken we de rivier over en zetten koers richting de Eure en het Fôret de Dreux. Eenmaal Dreux voorbij volgt de eerder eentonige tocht door de golvende velden rond Chartres. We kunnen een wedstrijd houden wie het eerst de kenmerkende kathedraaltorens van de Notre Dame ziet opduiken. Mag ik hier trouwens voor de fijnproevers onder jullie de monografie van Frits van der Meer over Chartres aanbevelen (Rome en Chartres / Frits van der Meer. – Antwerpen : de Nederlandsche Boekhandel, 1982. – ISBN 9028906991).

Halfweg tussen Chartres en Orléans ligt een klein dorpje Sancheville, een gat van niks dat zoals veel Franse gemeenten te lijden heeft van de plattelandsvlucht. In het gehucht Baigneaux houdt de familie Vanneau in haar boerderij enkele kamers beschikbaar voor vermoeide fietsers en andere passanten. En de degelijke boerenkost die ze ons voorzetten zal in dank aanvaard worden.

Rit 3 : Van Bitry naar Boury-en-Vexin

Rit 3-2010 Bitry ~ Boury-en-Vexin weergeven op een grotere kaart

Vandaag loopt de weg overwegend westwaarts met de bedoeling Parijs eens langs de andere kant voorbij te rijden. De 137 km hebben een erg groen karakter want we doorkruisen heel wat wouden en bosrijke gebieden.

Onmiddellijk na het vertrek steken we de Aisne over en belanden in Pierrefonds waar de architect Viollet-le-Duc in de 19de eeuw het 17de eeuwse kasteel een “middeleeuwse” opsmukbeurt heeft gegeven. Achter de indrukwekkende burchtmuren doemen de majestatische kruinen van het Forêt de Compiègne al op. Terwijl de (hopelijk) lommerrijke boswegen onder onze wielen doorschuiven, dragen de bomen rondom ons een eeuwenoude geschiedenis met zich mee die teruggaat tot de Karolingische tijd. Aan de andere kant van het woud vinden we de Oise terug die ons ook de vorige dag reeds gezelschap heeft gehouden. In Pontpoint stuiten we op de Ancienne Abbaye du Moncel en kiezen de andere rivieroever op weg naar het Parc Naturel Régional du Vexin français. Diegenen die beweren dat Frankrijk niet fietsvriendelijk is vergissen zich. Dit land beschikt over de meest geweldige fietspaden, alleen jammer dat er af en toe ook auto’s over rijden.

Ons bedje staat vandaag gespreid in Boury-en-Vexin in de gastenkamers van Fosse-Valle.

Rit 2 : Van Sémeries-Zorées naar Bitry

Rit 2-2010 Sémeries-Zorées ~ Bitry weergeven op een grotere kaart

Aan vertrekken in Sémeries houden we momenteel geen te beste herinneringen over. Reeds tweemaal was het een halteplaats en tweemaal vertrokken we er in de kou en de gietende regen. Hopelijk hebben we vandaag de zon op het bolletje want dan is fietsen heel wat leuker. In ieder geval wordt het geen onoverkomelijke opdracht, 122 km is goed te behappen en nijdige hellingen krijgen we evenmin voor de wielen geschoven.

De Thiérache is de eerste streek die we aandoen, licht heuvelend wisselen weiden en appelboomgaarden elkaar af omzoomd door hagen en struiken; streek van cider en de Maroilles. Het Canal de la Sambre à l’Oise is nadien kilometerslang onze metgezel. De strakke boorden spelen voortdurend haasje over met de kronkelende oevers van de Oise. In Manicamp zeggen we het kanaal vaarwel (dat ondertussen Canal St.Quentin geworden is) en zetten koers naar de bossen rond Compiègne waar we aan de zoom neerstrijken in de Alba Cottage in Bitry.

Rit 1 : Van Sint-Joris-Winge naar Sémeries-Zorées

Rit 1-2010 Sint-Joris ~ Sémeries-Zorées weergeven op een grotere kaart

De eerste etappe heeft geen geheimen meer voor ons want ook in 2007 en 2008 kozen we deze route om ons landje uit te fietsen. De 155 km lange rit kent een erg gevarieerd verloop en is afwisselend vlak en geaccidenteerd. Na het vertrek in Sint-Joris verzeilen we snel via kleine landelijke wegen in de heuvels van Waals-Brabant. Halfweg de voormiddag rijden we langs de indrukwekkende ruïnes van de voormalige cisterciënzerabdij van Villers-la-Ville. Nog wat verder peddelen we voorbij de dorpskom van Liberchies, een onooglijk gat met een wereldberoemde zoon: de jazzvirtuoos Django Reinhardt. Twee dagen na onze doortocht staat het dorp op stelten om de 100ste geboortedag van deze uitzonderlijke gitarist te herdenken.

Na Liberchies dalen we in Luttre af naar het kanaal Brussel-Charleroi waar we op het jaagpad en het fietstraject van de Ravel 3 terechtkomen; na een 15-tal kilometer in de industriezone van de stad aanbelanden, het kanaal vaarwel zeggen en de oevers van de Samber opzoeken. We volgen de Samber via het oeverpad tot aan de Franse grens in Erquelinnes; een schilderachtig traject via de meanderende loop van de rivier, de oude sluizen en de verstilde dorpjes en gehuchten. Eenmaal de grens over wordt het kompas van west naar zuid gedraaid en moeten de vlakke oevers plaats maken voor het golvende landschap van de Avesnois.

Deze laatste 30 kilometer zijn zeker niet de minste van de dag en het zal met een zucht van opluchting zijn dat we het erf van de familie Toubon zullen opdraaien. Na de twee vorige passages weten we dat we hier een goede douche, een stevige maaltijd en een lekker bed mogen verwachten.

Tour de France

De meimaand loopt alweer ten einde en dus is het weer tijd om naar jaarlijkse gewoonte (een deel van) Frankrijk met de fiets te doorkruisen. Geen cols buiten categorie dit jaar maar wel de nodige hellingen en de bulten van het Centraal Massief. De startlijn is zoals reeds vaak getrokken in Sint-Joris-Winge, de aankomstmeet ligt een kleine 1300 km en 10 ritten verder naar het zuiden aan de voet van het Viaduct van Millau.

Voor de veertiende keer reeds is mijn zwager Eric mijn fietsmaatje en zijn mijn schoonouders volgers, verzorgers, techniekers en vooral heel aangenaam gezelschap.

Van morgen tot volgende week zaterdag kan je onze fietsbelevenissen volgen op deze blog. Elke dag een overzicht van de rit met kaart en info over plaatsen waar we passeren. Natuurlijk ook een link naar de website van de chambres d’hôtes waar we de innerlijke mens spijzen en onze moede leden te ruste leggen. Indien internet beschikbaar krijg je ‘s avonds nog een verslag van de hoogtepunten van de voorbije dag.

Gezocht: tijdelijk verblijf voor een bib

Misschien heb je al wel iets vernomen over de asbestvervuiling in de plafondbepleistering van onze bibliotheek, zo niet ben je via dit persbericht onmiddellijk op de hoogte. Deze minuscule stofjes hebben wel grote gevolgen voor de werking van onze bib, de volledige publieksruimte en een gedeelte van de kantoren moet volledig ontruimd en als het effe kan graag voor 1 augustus. Gevolg: momenteel struinen we de Turnhoutse straten af op zoek naar een geschikte locatie waar we de bibliotheek tijdelijk in onder kunnen brengen.

Niet eenvoudig natuurlijk met toch wel een uitgebreid verlanglijstje: voldoende oppervlakte om zoveel mogelijk dienstverlening te blijven garanderen, geen lekkende daken, geschikte verwarming om ook de volgende winter goed door te komen, graag ook een beetje daglicht en voldoende kunstlicht, vlot toegankelijk ook voor de minder mobiele medemens, gemakkelijk bereikbaar met parkeerruimte, halte van openbaar vervoer in de buurt, graag ook de stedelijke glasvezel onder bereik, kantoorruimte ter beschikking of snel te realiseren en ik kan nog wel even doorgaan. Als je dan nog weet dat het betaalbaar moet zijn en dat we geen kapitalen willen investeren in aanpassingswerken zal het snel duidelijk zijn dat de mogelijke pleisterplaatsen niet dik gezaaid zijn.

Kortom, het komt er op aan de knoop zo snel mogelijk door te hakken zodat we kunnen starten met de concrete verhuisplannen. Ik had me onze bibliotheekwerking in 2010 wel iets anders voorgesteld.

23 dingen goes back to the future

Het was best een boeiende dag vandaag in Gent en de vlag dekte de lading. Terugblikken op het voorbije '23 dingen' traject in Vlaanderen (en ook een beetje in Nederland) maar ook een vooruitblikken op wat de bibliotheek 2.0 toekomst nog in petto heeft.

Na Rob Coers' betoog stel ik me de vraag of er voor de bibliotheken geen rol is weggelegd in het uitrollen van de web 2.0 kennis bij haar traditionele doelgroepen. Nu de nood aan de standaard webintroductiecursussen afneemt, is de tijd misschien rijp om initiaties in de typische web 2.0 applicaties aan te bieden. Ik zie wel brood in de cursus 'web 2.0 voor laaggeletterden' of in een begeleiding van de stedelijke administratie bij haar eerste wankele pasjes op het 2.0 pad.

De creatie van het Kenniskantoor door Bibnet beantwoordt evenzeer aan een behoefte. Alleen, een kennisuitwisselingsplatform heeft alleen nut als er ook iets wordt uitgewisseld en daar wringt volgens mijn bescheiden mening het schoentje. De reeds eerder opgezette fora, blogs en discussiegroepen hebben het al overduidelijk aangetoond: de Vlaamse bibliotheekmedewerker klimt slechts node in de pen en laat zelden het achterste van zijn/haar tong zien. Wil het Kenniskantoor kans op slagen maken dan zal toch veel energie moeten gestoken worden in het overtuigen van het veld om inhoud hiervoor aan te leveren. Misschien stimuleert de ervaring opgedaan in het maken van biblioblogs wel om ook deze horde te nemen.

Geert Lievens mag het me niet kwalijk nemen maar na zijn presentatie kan ik me niet van de indruk ontdoen dat de SBB's maar beter ineens fusioneren. Los van de diverse erg lovenswaardige initiatieven moet ik vaststellen dat het vaak meer van hetzelfde is, enkel met een ander accent. Als we dan moeten zoeken naar rationalisatie is daar nog wel wat winst te halen.

De praktijkvoorbeelden van Bornem, Asse en Halle toonden nog maar eens aan dat met goede wil, enthousiasme en liefde voor het vak mooie resultaten te halen zijn. Wereldschokkend zeker niet, maar prima doordachte initiatieven die de bib de kans bieden het contact met de gebruiker te verbeteren.

Misschien had ook wat meer tijd gemogen voor de bespreking van de stellingen maar toch mag gesproken worden van een geslaagde terugkomdag, met dank aan de initiatiefnemers.