Rit 6 : Van Montcet naar Le Pin

Aan afwisseling zal het ons vandaag niet ontbreken. Over 122 km krijgen we een heel scala aan landschappen voor de wielen geschoven. De eerste 40 km is het nog slalommen doorheen het vennengebied ten noordoosten van Lyon waarna de eerste bulten opduiken. Erg hoog zijn de toppen hier nog niet (tussen de 500 en 1000 meter) en bovendien volgen we de vallei van de Rhône waardoor steile passages uitblijven. Nadien is het weer even de vlakte opzoeken, al is het niet echt plat, om op het einde van de rit op te klimmen naar het Lac de Paladru, waar aan de oever ons bedje gespreid staat in ‘Les Balcons du Lac’ (jammer genoeg geen website).

Het past hier even de loftrompet te steken over onze trouwe begeleiders, mijn schoonouders. Na de tigste trip moet hen niet meer verteld worden hoe ze fietsers in de watten moeten leggen. Elke dag omstreeks 11 uur staan ze langs de kant met koffie en ‘iets van de bakker’; ‘s middags staat het tafeltje gedekt met soep en andere calorierijke ingrediënten en in de namiddag ook nog eens een ‘lekkere’ halte. En wij gelukzakken moeten enkel denken aan fietsen, eten, slapen en heel veel genieten.

Le Pin Plage, 18.30 u. We zijn ondertussen reeds bijna 2 uur geland aan het meer van Paladru. Vanuit onze kamers hebben we een schitterend uitzicht op het water en de bergen aan de overzijde. Het weer blijft in Frankrijk meer dan behoorlijk. Vanmorgen bij het opstaan was het een stralend blauwe hemel maar daarna betrok het de ganse voormiddag, al was er nooit regendreiging. Vanaf 's middags dook de zon weer op en kenden we opnieuw het stralende weer van de voorbije dagen. Vandaag zat het venijn trouwens in de staart. Om het meer van Paladru te bereiken hadden we de laatste 10 kilometer nog stijgingspercentages van ruim 10% te overwinnen; en wij maar denken dat je naar beneden moet om aan het water te geraken. De ontvangst in Les Balcons du Lac was weer erg warm en het aangeboden pintje smaakte na het klimwerk voortreffelijk. Zoals u kan merken kan ik bovendien weer gebruik maken van het draadloze netwerk in de chambres. De gastvrouw heeft me bovendien verteld dat ze toch over een eigen website beschikken. Ik geef de link hierbij: http://balcons38.e-monsite.com; voor iedereen die ooit in de streek een verblijf zoekt, een grote aanrader.

Dat kon gisteren trouwens ook maar om één of andere technische reden vertikte de techniek het om naar behoren te werken. Los van dat probleem, de chambres d'hôtes was voortreffelijk (zoals de website deed vermoeden). De tuin was prachtig (resultaat van meer dan 35 jaar werk) en de gastheer was een fervente groene jongen, fruitteler, imker en esperanto-adept. Oh ja, hij was ook vegetariër en wij die al de hele dag hadden uitgekeken naar het sappige kippetje uit Bresse, kregen een vegetarische burger voorgeschoteld. 't Was wel lekker trouwens.

Rit 5 : Van Athée naar Montcet

Vandaag 148 km voor de boeg doorheen de Bresse-streek. Voor de meeste toeristen een grote onbekende maar toch wel het doorfietsen waard. Na de Bourgondische heuvels is het vandaag een vlakke rit tussen de bosschages, vennen, plassen en landerijen. De streek is vooral bekend voor de kip met dezelfde naam. Rondscharrelend op het erf zeker het bekijken waard, maar dampend en geurend op een bord helemaal niet te versmaden. De streek heeft wel erg te lijden onder de plattelandsvlucht. Jongeren vertrekken bij gebrek aan werk naar de naburige steden en de talrijke dorpen en gehuchten lopen leeg. Voor buitenlanders op zoek naar een optrekje dat buiten de bekende toeristische trekpleisters mag liggen zijn hier zaakjes te doen.

Wie vandaag met ons zou meefietsen zou ook kunnen getuigen dat er geen beter fietsland bestaat dan Frankrijk. De landelijke wegen (wit weergegeven op de Michelinkaart) zijn de breedste fietspaden die je je kan voorstellen en auto’s zie je er op een ganse dag ook niet teveel. Kortom, wat houdt je tegen om me achterna te fietsen?

Vandaag steken we een patatje mee bij Eliane en Jean-Louis Gayet, gastvrouw en –heer van Les Vignes. En als je bij het bekijken van hun website niet stikjaloers wordt, weet ik het ook niet meer.

Rit 4 : Van Clinchamp naar Athée

Naar het hartland van Bourgondië. Vandaag veel minder bossen maar wel heuvelende Bourgondische akkers. We dwarsen de snelweg naar het zuiden in de buurt van Langres en zoeken iets verder weer de oevers op van een kanaal, ditmaal deze van het ‘Canal de la Marne à la Saône’. We passeren hier ook de waterscheiding tussen het Kanaal- en Middellandse Zeebekken. In Pontailler mondt het kanaal uit in de Saône, die we nog even volgen tot in onze slaapplaats Athée.

In dit minuscule dorpje vinden we na 139 km fietsen onderdak in de chambres-d’hôtes Les Laurentides, een onderkomen waar ook onze begeleiders vorig jaar reeds terecht zijn gekomen, wat ik op het moment van reserveren nog niet wist. Toeval bestaat!

Athée, 17.50 u. Onze gastheer heeft geen draadloos netwerk maar ik mag zonder problemen gebruik maken van zijn computer. De rit vandaag is probleemloos verlopen onder een stralend blauwe (en wolkenloze) hemel. Net zoals gisteren hadden we bijna de ganse dag een vrij strakke rugwind, en dat schiet natuurlijk lekker op. Omstreeks 16 uur vielen de duiven al op het kot. Het glaasje witte wijn was een welkom onthaal, de douche heerlijk verkwikkend en uit de keuken komen al heerlijke geuren. Al goed dat we dagelijks de nodige calorieën verzetten zodat we 's avonds zonder veel wroeging kunnen bunkeren voor de volgende dag. Volgens de gastvrouw voorspelt de météo nog de ganse volgende week stabiel mooi weer. Dat blijft genieten.

Rit 3 : Van Watronville naar Clinchamp

Vandaag zullen we 139 km lang door de bomen het bos moeten blijven zien. Vrij snel na het vertrek belanden we in het ‘Parc Naturel Régional de Lorraine’ met het Lac de Madine. We volgen ook een tijdje het Marne-Rijn kanaal waarbij we de tunnel bij Mauvages aandoen. Deze kanaaltunnels zijn zeker bekend bij de liefhebbers van ‘Het Bourgondisch Complot’; Michiel Hendrickx heeft water en bloed gezweet toen hij zijn Maria van Dam doorheen dergelijke smalle exemplaren moest varen. Nadien is het alleen nog bos wat de klok slaat: Forêt de Vaucouleurs, Forêt du Vau, Forêt des Batis et des Hamets, Bois des Haies, etc… Met een beetje geluk hebben we stralend weer en is het volop genieten.

‘s Avonds schuiven we de voeten onder tafel bij Anne en Yves in het ‘Relais de Ombelles’ waar de groenten uit eigen tuin en het versgebakken ‘pain de campagne’ best zullen smaken.

's Namiddags zal ik wel duimen voor de bibploeg 'Onder professoren' die deelneemt aan de Fit & Fun van de Turnhoutse ambtenaren. Ongetwijfeld behalen ze het beste resultaat in jaren!

Clinchamp, 19.00 u. We zijn ondertussen al twee uur geland. Een leuke ontvangst in de chambres met een heerlijk pintje en ondertussen ook fris gedoucht. Dat konden we wel gebruiken want na het slechte (en toch wel frisse) weer van gisteren was het vandaag geweldig fietsweer. Bijna wolkenloze hemel, aangename temperatuur en de wind van achteren. Het ging geweldig goed vooruit vandaag. Ik zit op dit moment te apperitieven en als ik moet afgaan op de geuren uit de keuken gaan we ook geweldig goed eten. Ik ga er van uit dat de ploeg 'Onder professoren' vandaag ook de wind in de rug heeft gehad.

Rit 2 : Van Naomé naar Watronville

Motto: met de Maas als gezel. We hebben 136 km af te malen vandaag, maar dat mag geen probleem zijn. De eerste 20 km vertoeven we nog in België waarbij we via Poupehan en de meanderende Semois de grens opzoeken. De afdaling richting Sedan brengt ons naar de Maasoever die we het grootste deel van de dag verder stroomopwaarts blijven volgen. Hoe dichter we onze eindbestemming van de dag naderen, hoe meer we geconfronteerd zullen worden met de herinneringen aan ‘La Grande Guerre’. De grond waarop wij in het beste geval wat zweetdruppels zullen laten, is hier doordrenkt met het bloed van duizenden zinloze slachtoffers. De namen van de oorlogsmonumenten laten weinig aan de verbeelding over: de ‘Tranchée des Baionnettes’, het ‘Ossuaire de Douaumont’ en andere ‘Cimétière national de …’ en ‘Mémorial de …’

Door de uitlopers van het Forêt de Verdun belanden we uiteindelijk bij de familie Wurtz in ‘La Métairie du Manoir’ in het onooglijke dorpje Watronville.

Rit 1 : Van Sint-Joris-Winge naar Naomé

Een zeer gevarieerde tocht van 140 km naar de grens met Frankrijk. Het eerste deel is reeds bekend van een vorige tocht en loopt voor een gedeelte over een Ravel-strook, een netwerk van fietsroutes over ‘langzame wegen’. Het parcours is dan nog behoorlijk vlak en daalt op het einde af naar het Maasdal. Het tweede gedeelte is heel wat pittiger met nog erg weinig vlakke stukken en meandert doorheen de Ardense bossen en velden. We passeren ondermeer de oude cisterciënzerabdij van Grandpré, het kasteel van Ciergnon en de abdij van Chevetogne. Als het mooi weer is en de kerkdeuren openstaan, horen we hier misschien de hemelse Byzantijnse gezangen. We overnachten in Naomé in La Ferme du grand frêne.

Naomé, 17.00 u. Het zit erop, de eerste etappe. Vertrokken bij stralende zon, aangekomen met gedruppel. Al bij al een voorspoedige tocht door een voor mij onbekende maar erg mooie streek. De wind zat niet echt ideaal (hoofdzakelijk Zuid, Zuid-West) en heel warm was het niet. Nu douchen en dan aan tafel, scampi's en kwarteltjes staan er op het menu. Het zal smaken. Vanuit Naomé groeten aan het thuisfront.

Als je op de kaart klikt opent een bestandsmap met de route in Google Earth. Eén muisklik op het ritbestand start Google Earth en biedt je de mogelijkheid de trip te volgen. Vandaag moet je wel deel 1 én deel 2 aanklikken.

Er even tussenuit

Nu even geen commentaar op het reilen en zeilen in het bibliotheekveld. Ik muis, of liever fiets er een tiental dagen tussenuit. De volgende dagen hou ik je op de hoogte van mijn fietstrip doorheen ‘la douce France’. Je kan elke dag het parcours via Google Earth volgen, kwestie van het plezier te delen.

De jaarlijkse fietsvakantie heeft al een hele traditie. In 1996 trok ik met mijn zwager vanuit Beerse naar Santiago de Compostela met mijn schoonouders als verzorgers in de volgwagen. Met uitzondering van 1997 hebben we het sindsdien elk jaar herhaald en Frankrijk van Noord naar Zuid en van West naar Oost doorkruist. Dit jaar gaat de tocht richting Alpen.