Opnieuw op post

Ik weet het, gisterenavond kon je nog een update van het reisverslag lezen en nu ben ik alweer op post, het voordeel van gastenkamers met internetverbinding.
De Franse Frank Debooseres zaten er niet ver naast met hun voorspellingen. Vannacht stonden de hemelsluizen weer vol open en ook vanmorgen bij het opstaan was het nog druilerig, al was het toen we op onze tweewieler klauterden aan het opklaren. Van onze passage langs de Puy de Dôme rest enkel een vermoeden, het grootste gedeelte van de vulkaankegels ging verscholen in de wolken waardoor ook de omgeving grijs en nevelig was. Maar eenmaal de hoogste toppen achter ons gelaten klaarde het ook snel op en ruime oppervlaktes blauwe luchten waren van dan af ons deel.
Er stond weer heel wat klimwerk op de agenda en gedeeltes van de rit zaten we boven 1000 meter hoogte. Dit deed zich duidelijk gevoelen aan de temperatuur waardoor lange broek en mouwen aangewezen bleven. Maar het landschap waar we ook vandaag weer doorheen trokken was wondermooi. De verlatenheid van Auvergne en Cantal met de weidse vergezichten is moeilijk in woorden te beschrijven. Ik kan enkel aanraden om (bij voorkeur te voet of met de fiets) de streek te verkennen. "s Namiddags werd het ook merkelijk warmer waardoor toch nog korte broek en mouwen op het appel verschenen.
Ook nu weer zit ik dit bericht te schrijven terwijl uit de belendende keuken de heerlijkste geuren me bereiken. Ik ga oprotten zodat de borden op tafel kunnen worden gezet.

Rit 8 : Van St-Pierre-le-Chastel naar La Chapelle d’Alagnon

Rit 8-2010 St-Pierre-le-Chastel ~ La Chapelle d'Alagnon weergeven op een grotere kaart

Een behoorlijk geaccidenteerde en afwisselende rit van 122 km wordt ons vandaag voor de wielen geschoven. Tijdens de ganse dag loopt het nog steeds door het Parc Régional des Volcans. Onmiddellijk na de start trekken we voorbij het indrukwekkendste exemplaar, de Puy de Dôme. Inderdaad voorbij en niet over zoals dat van geïnspireerde wielertoeristen verwacht mag worden. En hiervoor is een goede reden: we mogen er niet op. Er wordt tussen 2010 en 2012 een toeristische treinroute naar de top aangelegd en tijdens deze periode is alle verkeer op de berg verboden. Niet getreurd echter want de Puy de Laschamps, Puy de Montenard, Puy d’Alou en Puy de Bessolles liggen ook op de route.

Nadien komen we in het skigebied van de Monts Dore terecht. Een klim naar het skistation van Super-Besse hoeft niet, er is nu eenmaal weinig te beleven in een skistation zonder sneeuw. Na Besse volgen we een stukje weg dat we een aantal jaren geleden reeds fietsten tijdens onze tocht van de Normandische invasiestranden naar de Alpe-d’Huez. De weg voert ons naar het departement van de Cantal, een echt paradijs voor de fietser met zijn ruige natuur en schaarse bewoning, maar ook de kaas is het vermelden waard. De laatste 12 kilometer zullen morgen de eerste zijn, al gaat het dan bergop in plaats van bergaf.

We waren ook reeds eerder (meerdere keren) te gast bij Joëlle en Denis Medard in hun gerestaureerde familiehoeve. De ontvangst is er allervriendelijkst, het eten voortreffelijk en de bedden ronduit goed.

Update nummer twee

Opnieuw internet beschikbaar en dus weer nieuws van het fietsersfront.
Het weer is hier in Frankrijk nog steeds niet om over naar huis te schrijven (wat ik bij deze toch maar doe) maar de hoosbuien van vorige week woensdag zijn ons toch bespaard gebleven. Tot nu blijft het bij wat spaarzaam gedruppel maar temperatuur en zon laten het nog steeds afweten.

Na ons gedwongen hotelverblijf zaterdagnacht was het zondag kwestie om zo snel mogelijk weer op het uitgestippelde traject te k.omen. Onder een miezerig wolkendek ging het pal westwaarts en zat de wind weer flink op de neus, maar eenmaal weer op de uitgestippelde route werd de koers zuidoostwaarts verlegd en kregen we de wind schuin achteraan. Een verschil van dag en nacht met het gebeul van daags voordien. Na verloop van tijd werden de weersomstandigheden ook aangenamer en de trip doorheen de bossen van de Sologne was magnifiek. Dit gecombineerd met het ontbreken van noemenswaardig reliëf en rugwind zorgde er voor dat de duiven al vroeg op het kot vielen in Nançay. Gelukkig toeval: het was rommelmarkt in het dorp en voor de compagnons was dit een welkome afwisseling op het volgersbestaan.

Gisteren hadden we de beste dag wat het weer betreft, de zon was af en toe van de partij en regendreiging was er niet. De eerste kennismaking met de Auvergne was nog relatief vlak, de streek die we doorfietsten mooi. Een bijzondere vermelding verdient het logies in Le Brethon: onze gastvrouw en -heer waren bijzonder prettig gezelschap, de kookkunsten niet te versmaden en de kamers piekfijn in orde.

Vandaag was zoals verwacht de eerste dag met behoorlijk wat klimmen: bijna 1900 hoogtemeters in een voortdurend stijgen en dalen; geen meter vlak. Maar wel door de geweldig mooie vulkanenstreek. Kort voor aankomst betrok de hemel weer in een snel tempo en met wat motregen als gezelschap belanden we in de Chambres d'hôtes. Terwijl ik dit tik (en voor we de beentjes onder tafel schuiven) valt er weer een behoorlijke hoeveelheid neerslag en de vooruitzichten op France-météo geven toch ook regen morgenvoormiddag. Hopelijk zitten de voorspellers er flink naast.

Rit 7 : Van Le Brethon naar St-Pierre-le-Chastel

Rit 7-2010 Le Brethon ~ St-Pierre-le-Chastel weergeven op een grotere kaart

Vanaf vandaag is het definitief gedaan met de vlakke wegen. We krijgen het Centraal Massief voor de wielen geschoven en al is dat niet het echte hooggebergte met cols van eerste en buiten categorie, aan het einde van de dag zal de gps toch behoorlijk wat hoogtemeters geregistreerd hebben. De 128 km lange rit brengt ons tot in de buurt van de Puy de Dôme en onder de rook van Clermont-Ferrand.

Het eerste uur verloopt nog relatief vlak. We zitten dan al wel in de regio Auvergne, het departement van de Allier is nog niet echt voer voor klimmersbenen. Het zullen ook rustige eerste kilometers worden want de dorpen zijn er schaars en de plattelandsvlucht gaat nog steeds verder. Eenmaal de snelweg A71 voorbij komen we echt in vulkanenland, althans de restanten ervan. We kruipen van heuvelrug naar heuvelrug tot aan de Gorges de la Sioule die we 13 kilometer zullen volgen.

Eenmaal de kloof verlaten belanden we in het Parc Naturel Régional des Volcans d’Auvergne. De uitgesleten vulkaankegels herinneren nog in weinig aan de lavaspuwende geweldenaars, maar toch blijven deze groene reuzen ontzag afdwingen. De nacht brengen we door in “Le Coudi”, een gerestaureerde Auvergnehoeve in het gehucht Roure van St-Pierre-le-Chastel. Twee jaar geleden zijn we hier ook aanbeland en ik herinner me nog de heerlijke maaltijd die ons werd voorgezet. Ik hoop alleen dat het weer dit jaar beter is.

Rit 6 : Van Nançay naar Le Brethon

Rit 6-2010 Nançay ~ Le Brethon weergeven op een grotere kaart

Opnieuw een rit van een 120 km. Door het woud van Vierzon verzeilen we in het hartland van Berry en in Mehun-sur-Yèvre met zijn middeleeuwse wortels. Nog wat verder kan de gps worden opgeborgen want voor de rest van de dag zal de Cher onze leidraad zijn. De ervaren fietser weet wat dit betekent, de hoogtemeter zal weinig te registreren hebben. Net voor we St-Amand-Montrond binnenrijden passeren we het abdijcomplex van Noirlac, een fraai gerestaureerde cisterciënzersite die momenteel dienst doet als cultureel centrum. Nog wat zuidelijker verzeilen we in de Gallo-Romeinse wereld van Drevant. De wegen beginnen ook wat meer te glooien nu we de uitlopers van het Centraal Massief bereikt hebben. Gastheer en –vrouw vandaag zijn Dick en Louise Van Der Fluit in hun gerestaureerde boerderij Fontarabier.

Rit 5 : Van Sancheville naar Nançay

Rit 5-2010 Sancheville ~ Nançay weergeven op een grotere kaart

De 120 km van vandaag zullen vooral bij zonnig weer een pretje worden. De eerste 40 km tot de Loire zijn een kopie van het namiddaggedeelte van gisteren, eindeloos golvende velden. Maar eenmaal de rivier in het vizier verandert het landschap vrij snel, de weidsheid maakt plaats voor de beslotenheid van bossen en bosschages. In Meung-sur-Loire dwarsen we de stroom die op deze plaats breed en met groot debiet voorbijsnelt. De rivier roept bij mij steeds herinneringen op aan de knappe historische stripreeks “Le Grand Fleuve” over de stoere 19de eeuwse rivierschippers en hun reusachtige vlotten.

Na de oversteek verdwijnen we tussen de bomen van de Sologne. De streek is een waar paradijs voor de vrijetijdsfietser, lommerrijke paden voeren langs de talrijke vennen en dorpjes en de hellingen zijn te verwaarlozen. De toerist die even de drukte aan de Loirekastelen wil ontvluchten vindt hier een keur aan uitgelezen plekjes.

In Nançay trekken we de remmen dicht aan de chambres d’hôtes Les Crocus in de rue du Grand Meaulnes. Bij de literatuurliefhebbers zal dit onmiddellijk een belletje doen rinkelen, de streek en het dorp zijn onlosmakelijk verbonden met het gelijknamige boek van Alain-Fournier. Nog niet bekend met het werk? Je kan het integraal en gratis downloaden op de site van het Project Gutenberg.

Een tussentijds rapport.

Pas na 4 dagen een internetaansluiting kunnen versieren, dus er moet nog heel wat verteld worden.

De eerste dag was er eentje om nooit te vergeten. Vertrokken in wat een degelijke bui mag genoemd worden, werd het na korte tijd helemaal mooi. De neerslag viel met bakken uit de hemel en herhaaldelijk moesten we ons door behoorlijke riviertjes een weg banen. En warm was het ook niet. Als brildrager had ik bovendien de grootste moeite om de blik helder te houden. Kilometers gereden al boven mijn fietsbrilletje uitturende, veilig is anders. Na de erg korte middagpauze in Luttre (schuilend onder een stalling voor winkelwagentjes) namen de buien echter aanzienlijk af tijdens de namiddag. Na de voormiddagervaring kon een gewone bui ons niet meer afschrikken. De laatste 30 kilometers hebben we zelfs droog kunnen afwerken.

Dag twee verliep droog maar onder een grijs wolkendek en van zomerse temperaturen was evenmin sprake. Zo hebben we tenminste de landschappen kunnen bewonderen die ons bij een vorige passage in de regen waren ontgaan.

Vrijdag was voorlopig de beste dag. Nog wel wat bewolking maar ook regelmatige zonnige periodes al bleef de wind wel behoorlijk afkoelen.

Vandaag begon schitterend onder een vrijwel wolkenloze hemel maar al snel (na een kwartier) trok de bewolking dicht en voor de rest van de dag hadden we enkel nog een vermoeden dat de zon er was. Tijdens de namiddag kregen we ook nog af te rekenen met buiïg weer zodat het een voortdurend wisselen was: regenjasje aan, jasje uit... En zoals gevreesd was de wind bovendien gedraaid en kregen we hem in de weidse vlaktes rondom Chartres stevig op de neus. Vooral de namiddag was het beulen geblazen. En toen we dan vermoeid en afgepeigerd de Chambres d'hôtes bereikten stonden we voor een gesloten deur. Niemand thuis en na telefonisch contact bleek de afspraak niet genoteerd en toch nog boeken bleek niet mogelijk. Wij dus de fietsen op het dak van de wagen gemonteerd en op zoek naar alternatief logies.
Daarom dus dat ik dit blogbericht zit te schrijven vanuit een hotelkamer in Chevilly, een vlek ten noorden van Orléans en slechts een 20tal kilometer verwijderd van de normale route. De regen tikt ondertussen ritmisch op de pannen en de wind blaast bij momenten fervent om de hoek. France-météo voorspelt voor de komende dagen nog meer van hetzelfde. Het worden nog leuke tijden.